De wereld van een kind

Vanochtend zat ik in de stiltecoupé van de trein, en er zat ook nog iemand in diezelfde coupé die niet doorhad dat je er stil moest zijn. Er zat een klein jongetje met zijn opa. Het jongetje riep verwonderd naar elke vogel die hij zag. Ook elke andere trein, elke brug en elke tunnel moesten even benoemd worden.

tekening

Ik keek uit het raam en besloot dat wij, ook al voelen we ons nog zo volwassen, vaker als een kind naar de wereld zouden moeten kijken. Ik keek en zag elke duif en elke eend. Plots had ik veel meer oog voor detail, ik zag dingen die niemand anders zou opvallen en ik had door dat dit een goed idee was.

Uit onderzoek was al eerder gebleken dat mensen creatiever worden wanneer je ze vraagt te denken als een kind. Het onderzoek werd gedaan met droodles, simpele tekeningen die op meerdere manieren geïnterpreteerd kunnen worden. Wanneer je volwassenen vraagt wat het is komen ze vaak op 2 of 3 dingen, maar wanneer je het een kind vraagt kan deze wel 7 of meer betekenissen aan een tekening geven! Wanneer je volwassenen vraagt de tekening te bekijken zoals een kind zou doen, schiet hun aantal verklaringen ook ineens omhoog.

droodles

Dus: test het op je vader, moeder, broer(tje), zus(je), neef, nicht, oom, tante, opa, oma, leraar of een wildvreemde op straat. Vraag hoeveel omschrijvingen zij kunnen geven voor een droedel en kijk daarna hoeveel creatiever de omschrijvingen worden nadat je ze gevraagd hebt het te bekijken zoals een kind dat zou doen.

Mogelijke oplossingen voor bovenstaande droodles:

1: spin die een handstand doet, zonsopkomst, boom, bloem, een mannetje zonder armen die een spagaat doet, enz.

2: een vogel die een hele sterke worm heeft gevangen, een rendier in een put, een vaas met bloemen, een slak die verstoppertje speelt, enz.

3: vier olifanten die aan een sinaasappel snuffelen, close-up van een windmolen, een draaideur van boven, vier uitroeptekens, enz

Ik zie dat wel zitten, die kinderwereld. Ik denk dat ik er voorlopig nog maar even blijf.

Ondertekening